Με αφορμή την εμμονή της κυβέρνησης να προμηθευτούν όλοι οι πολίτες την αντίχριστη ηλεκτρονική κάρτα πολίτη, έτυχε να πέσω σε ενα κείμενο σχετικό που μου άνοιξε τα μάτια.
Posted in
διάφορα
… όλα πάνε κατά το ρολόι της Θεϊκής Οικονομίας.
2015 Παραμονή Σάββατο Α΄ Νηστειών- Πρωθυπουργός
1987 Σάββατο Α΄ Νηστειών- ΟΣΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ ο Αγιορείτης
Παραμονή Σαββάτο Α΄ Νηστειών 2015
¨Τα πρώτα νομοσχέδια που θα καταθέσει η κυβέρνηση από την ερχόμενη εβδομάδα, αποκάλυψε ο Πρωθυπουργός, μιλώντας στο υπουργικό συμβούλιο. Σύμφωνα με όσα έχει δεσμευτεί στη συμφωνία με το Eurogroup, αυτά τα μέτρα, δεν θα έχουν δημοσιονομικό κόστος.
Μεταξύ των άλλων….
Ηλεκτρονική κάρτα του πολίτη
* Από την επόμενη εβδομάδα προετοιμασία για τα ηλεκτρονικά κέντρα εξυπηρέτησης πολιτών αλλά και για την τεχνική προετοιμασία δημιουργίας της κάρτας του πολίτη .
* Καμία δημόσια υπηρεσία να μη ζητά πληροφορίες που ήδη κατέχει άλλη δημόσια υπηρεσία¨ http://www.iefimerida.gr/27|02|2015 21:43
Ουσιαστικά μιλάμε για ηλεκτρονική κάρτα διευκόλυνσης.
Ακριβώς την ίδια ημέρα …πριν 28 χρόνια
Σάββατο Α΄Νηστειών 1987
Άγιον Όρος- Κουτλουμουσιανό Κελλί ¨ Παναγούδα¨
Ποιος μεγάλος και σύγχρονος Άγιος της Φίλης ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ομίλησε για αυτήν την κάρτα και μάλιστα έγγραψε το γνωστό σε όλους μας κείμενο ¨Σημεία των Καιρών¨ χειρόγραφα και το υπέγραψε ιδιοχείρως καταλήγοντας
¨ ο Χριστός να μας δίνει Καλή φώτιση- Αμήν¨
¨ Με πολύ πόνο και αγάπη Χριστού, Μοναχός Παίσιος.¨
Π. ΠΑΪΣΙΟΣ – ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ 666 – ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ .
Μα τέτοιες χρονικές συμπτώσεις ανακοινώσεων και γραφομένων μας αφήνουν ενεούς; Λες και ο Ουρανός θέλει να δώσει το στίγμα του στα επερχόμενα;
Ας αφήσουμε όμως τις συμπτώσεις και να δούμε σαν Λαός – Κλήρος και Πολιτεία πως πρέπει να απολογηθούμε και τι στάση οφείλουμε να κρατήσουμε σε σχέση με τα γραφόμενα χειρόγραφα του ΟΣΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ του Αγιορείτου;
Φυσικά για το ΟΡΘΟΔΟΞΟ πλήρωμα της Εκκλησίας οι συστάσεις του Αγίου Παισίου συνιστούν ¨μονομερείς ενέργειες¨ σε αντίθεση με αυτά που υπογράφονται στις συμφωνίες.
Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Posted in
διάφορα
Μια παρέα νέων προσπαθεί να ανακαλύψει την προσωπικότητα του Οσίου Παϊσίου, συζητώντας με έναν ζωντανό μάρτυρα, μια συμμαθήτριά του, την γιαγιά Βεατρίκη.
Αν και η κατάσταση της υγείας της και κυρίως του συζύγου της Δημητρίου (+2014) ήταν επιβαρυμένη, αυτή δέχτηκε με μεγάλη χαρά να παραχωρήσει μια αποκλειστική συνέντευξη για τον Γέροντα, την οποία και δημοσιεύουμε με την ευκαιρία της αγιοκατατάξεώς του από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Πολλές ευχαριστίες οφείλονται σε όσους συνέβαλαν για την πραγματοποίηση και την ολοκλήρωσή της, και κυρίως στα παιδιά και τα εγγόνια της κ. Βεατρίκης.
Αφιερώνουμε την μικρή αυτή συνέντευξη στην μνήμη του συζύγου της, ο οποίος λίγους μήνες μετά απεβίωσε.
Posted in
διάφορα
Ερώτηση: Πάτερ, τι μπορείτε να μας πείτε για τις ψυχές των κεκοιμημένων;
Απάντηση: Δεν πρέπει να θρηνούμε για τους νεκρούς, αλλά να προσευχόμαστε φλογερά ώστε ο Θεός να αξιώσει τα αγαπημένα μας πρόσωπα, που έχουν «αναχωρήσει», να συγκατοικήσουν με τους αγγέλους. Αυτό είναι ότι θέλει Εκείνος από μας. Οι θρηνωδίες δεν μας βγάζουν πουθενά. Ο θρήνος ενδέχεται να αποβεί όχι μόνο βλαβερός για τη δική μας υγεία, αλλά και ενοχλητικός για την ειρήνη που έχει χαρίσει ο Κύριος στην ψυχή του αγαπημένου μας προσώπου.
Πρέπει να προσευχόμαστε για τους αγαπημένους μας. Δεν πρέπει να είμαστε θλιμμένοι και απελπισμένοι. Η εξεζητημένη θλίψη για τους αγαπημένους που έφυγαν από αυτό εδώ τον κόσμο, δεν είναι χριστιανική πράξη, αλλά πράξη που φανερώνει έλλειψη Θεού. Σ” αυτή τη ζωή προετοιμάζουμε τον εαυτό μας για την αιώνια ζωή. Πρέπει να είμαστε ευγνώμονες για καθετί και να ευχαριστούμε τον Θεό που πήρε την ψυχή των αγαπημένων μας νεκρών κοντά Του.
Posted in
διδαχές
Στέλιο, ἀγαπητὲ φίλε καὶ ἀδελφέ, Καλημέρα,
Ἄργησα νὰ σοὺ γράψω. Ἀπουσίαζα. Σοὺ ὀφείλω τὰβιογραφικὰ ποὺ τὰ φωτοτύπησα ἀπὸ τὸν τόμο ποὺ ἐκδόθηκε γιὰ τὰ τριάντα χρόνια τῆς ἐπισκοπικῆς του διακονίας.
Ἐκεῖνο ποὺ θάθελα νὰ σὲ βεβαιώσω εἶναι ὅτι αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν Ἅγιος. Ζοῦσε ἅγια. Εἴκοσι χρόνια ποὺτὸν ἔζησα ἀπὸ κοντὰ τὸ ἔβλεπα, τὸ ἐνοίωθα. Ἀκτινοβολοῦσε φῶς, γέλιο, ἤρεμο. Ἁπλὸς σ’ ὅλα του.Φτωχὸς μέχρι τρέλας. Λιτὸς ἀπερίγραπτα.
Ντρέπομαι ὅταν ἀναλογίζομαι τὸ πόσες φορὲς λειτούργησα μαζί του κι ἐγὼ φοροῦσα στολὲς πλούσιες κι αὐτὸς ἦταν πλάι μας φτωχότατος.
Θὰ σοὺ πῶ κάτι γιὰ νὰ θαυμάσεις πάνω σ’ αὐτό. Ἀγόρασα μία βαλίτσα, κάποτε, γιὰ τὶς στολές μου ὅταν μετακινούμουνα. Δερμάτινη. Ἦλθε λοιπὸν στὴνἘκκλησία, ὡς τοποτηρητής. Εἶχε μία βαλίτσα ξύλινη –ἐσωτερικὰ ἐπενδυμένη μὲ ταπετσαρία χάρτινη, σὰν κι αὐτὲς ποὺ ἔχουν κάτι λαϊκὰ μπαοῦλα.Ντράπηκα. Παπὰς ἐγώ. Δεσπότης αὐτός. Τοῦ λέω, «Γέροντα δὲν πάει ἄλλο. Θὰ πάρετε τὴβαλίτσα τὴ δική μου». Ἐπαναστάτησε. «Ὄχι» μοῦ λέει, «ἐσὺ εἶσαι οἰκογενειάρχης, ἔχεις παιδιὰ καὶ ἄλλα τέτοια». Τελικὰ τὴν πῆρε. Ὕστερα ἀπὸ μέρες μοῦ τηλεφώνησε. «Ἔλα νὰ πᾶμε νὰλειτουργήσουμε σὲ κάποια κωμόπολη». Πάω, τί νὰ δῶ. Ἡ ξύλινη...
βαλίτσα. «Πάλι τὰ ἴδια» τοῦ λέω. «Παιδάκι μου, μοῦ λέει, «ἔπιασε τόπο, τὴν ἔδωσα σὲ μία φτωχιά».
Posted in
διάφορα
