ΕΑΝ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΤΟ ΝΑ ΜΕΤΑΛΑΒΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΚΗΡΥΓΜΑ
Λόγω των ημερών είπα να δημοσιεύσω ένα μοναδικό βίντεο, καθαρά χριστιανικού περιεχομένου, το οποίο περιλαμβάνει ένα γλαφυρό κήρυγμα σχετικό με την μετάληψη , τις αναγκαίες προϋποθέσεις γι΄αυτήν , τον τρόπο που γίνεται , τι απαγορεύεται προηγουμένως και σε ποιους επιτρέπεται και πότε.
Κατ΄αρχάς στο βίντεο διαπιστώνομε πως μπορεί πολλοί άπιστοι να θεωρούν πως το έργο ενός παπά είναι ξεκούραστο όμως η στυγνή πραγματικότητα αποδεικνύει ότι είναι βαρύτατο.
Εκ βαθέων ο πατήρ Νικόλαος μας λέει πως φέτος εξομολόγησε ακούραστος εκατοντάδες άτομα πέρασε τα χίλια άτομα,...πέρασε και την ημερομηνία της Αλώσεως, την ξεπέρασε προχθές, για να μπορέσουν να κοινωνήσουν !(0:51΄)
Βάσει δε ανακοινώσεως της Μητροπόλεως Ν.Σμύρνης είναι απαράδεκτο αμέσως μετά την μετάληψη να φιλάς τις εικόνες ή ακόμα χειρότερα αυτό που κάνουν μερικοί θεριακλήδες να ανάβουν αμέσως τσιγάρο γιατί είναι βαρύτατη αμαρτία!. (4:30`)
Υπάρχουν δε αμαρτωλοί και αμαρτωλές που δεν κοινωνούν γιατί δεν μπορούν μετά μείνουν χωρίς τσιγάρο!(5:04`)
Ύστερα πρέπει να ξέρεις τις αμαρτίες σου και πόσο αμαρτωλός είσαι και γι` αυτό μόνο ο παπάς μπορεί να σου πεί πότε και πόσες φορές θα κοινωνήσεις αφού έχεις εξομολογηθεί γιατί αλλιώς ασθένειες βαριές και θάνατοι σε περιμένουν! (10:06` )
Και όλα αυτά αρρώστιες και τιμωρίες τέτοιες, τα επιτρέπει ο θεός σαν παιδαγωγία για να μην καταδικαστούμε αργότερα στην άλλη ζωή (11:08`)
Γι΄αυτό πρέπει όσοι πάνε να κοινωνήσουν, χωρίς εξομολόγηση προηγουμένως, να συνεννοηθούν με τον παπά για να τους το επιτρέψει . Έτσι άλλοι λοιπόν πάνε την προηγούμενη μέρα, η τηλεφωνούν ή στέλνουν μήνυμα "Πάτερ την ευχή σου δεν έχω κάτι " ή ρωτάνε Πάτερ θύμωσα με τον σύζυγό μου μπορώ να μεταλάβω;(12:42`) και αυτός πάραυτα θα κρίνει αν θα διαβάσει ευχή συγχωρητική ή θα πει ελεύθερα κοινώνησε.
Άσε δε που όλοι το Πάσχα θέλουνε να κοινωνήσουνε και έρχονται χωρίς εξομολόγηση και με το νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες πάνε να ξεγελάσουν τον παπά που εξηγήσει ότι αυτό αναφέρεται στην Ανάσταση στην οποία και άρρωστος να είσαι και αμαρτωλός να είσαι θα χαρείς .Αναστηθείτε, πανηγυρίστε χορέψτε! (10:04`)
Είναι πονηροί όμως οι άνθρωποι ,ο διάβολος, α ρε διάβολε τι κάνεις στους ανθρώπους, και ο παπάς που θα το πει το σωστό θα τον μουτζώνουν από κάτω!(14¨37`)
Άσε δε τις κυράδες που πάνε τον εγγονό 20 χρονών να κοινωνήσει που έχει γκόμενα, μπορεί να ..., έχει σεξουαλικές σχέσεις, δεν ξέρουμε το βράδυ τι κάνει, η γιαγιά όμως του δίνει συγχωροχάρτι (14:56`...) ενώ αυτός προηγουμένως καπνίζει πάφα πούφα φυσάει δε τον καπνό στον παπά ενώ αυτός τον κοινωνάει!
Και βέβαια χωρίς να έχει κάνει εκτός από την εξομολόγηση κάποια προετοιμασία, δηλαδή να μην έχει φάει το πρωί, να μην έχει πιει και να μην έχει πλύνει τα δόντια του ! (15:42`)
Υπάρχουν δε και μερικοί που πάνε να μεταλάβουν καθ΄υπόδειξη της γιαγιάς και μόνο που δεν ρέβονται από το φαί, έχοντας πιει τις μπύρες τους καλά καλά(15:55`) άσε δε που μπορεί να έχει πάει με την γκόμενα μπορεί να έχει πάει στο πορνείο.
Υπάρχουν δε και γυναίκες που ντρέπονται να μην κοινωνήσουν (10:26`)γιατί μπορεί ο άνδρας τους να υποπτευθεί μήπως έχουν καμιά μοιχεία και κάνουν διάφορες εφευρέσεις ότι ξαναήρθε περίοδος !
Λοιπόν στην θεία κοινωνία χρειάζονται μερικές προϋποθέσεις, βασική δε είναι τι σου είπε ο πνευματικός σου.
Αν σου είπε φάε ένα σουβλάκι και πάνε κοινώνησε!(16:59`) Να το κάνεις! Ο πνευματικός θα έχει την ευθύνη!
Αν ο θεός σου πει γιατί κοινώνησες με το σουβλάκι στο στόμα θα πεις ,εγώ έκανα υπακοή στον γέροντα, ο πνευματικός θα δώσει λόγο στον θεό!(17:20`)
΄Ενα Μεγάλο Σάββατο κάνοντας αυτό το κήρυγμα ούτε μπάνιο δεν πρόλαβε να κάνει γιατί μετά το Δι` ευχών άρχισε να εξομολογεί 20 άτομα με βαριές αμαρτίες και έφτασε να τους εξομολογεί μέχρι την Ανάσταση για να μπορέσουν να κοινωνήσουν! (18:30`)
Γι αυτό και παρακαλάει τους ιερείς να μην αφήνουν τους ανθρώπους χωρίς εξομολόγηση να μεταλάβουν και να κινδυνεύουν από βαριές αρρώστιες και από θανάτους αιφνίδιους (19:21`) γιατί έτσι λέει ο Απόστολος Παύλος.
Η νηστεία των τροφών και η κατά το δυνατόν εγκράτεια θα πρέπει να κανονίζονται για τον καθένα μόνον από τον παπά ανάλογα με την ηλικία, την υγεία κτλ (20:30`)
Όμως όλα αυτά δεν επαρκούν αν δεν συγχωρεθούμε μεταξύ μας, τουλάχιστον με τους συγγενείς, ενώ από βραδύς διαβάζουμε την ακολουθία της μεταλήψεως (20:39`) ή στην ανάγκη κάποια περικοπή της Αγίας Γραφής που πάλι θα καθορίσει ο πνευματικός μας. κοιμόμαστε σχετικά νωρίς και ξυπνάμε νωρίς για να μεταβούμε στον ναό.
Όπως είπαμε δεν τρώμε προηγουμένως εκτός αν υπάρχει κάποιος λόγος, σηκώνεσαι να πάρεις τα φάρμακά σου, αν είσαι άρρωστος, μπορεί να σου επιτρέψει ο πνευματικός σου να πάρεις το φάρμακό σου!(21:17`)
Εγώ έχω επιτρέψει και γάλα να πάρει κάποιος για να πάρει το φάρμακό του ή έχει ζάχαρο την ινσουλίνη του, δεν μπερδεύεται η θεία κοινωνία με αυτά!(21:30`) Αυτά βέβαια ο πνευματικός τα ορίζει όχι από μόνοι μας! .
Βέβαια όταν πηγαίνουν οι γυναίκες στην εκκλησία δεν πρέπει να προκαλούν του άνδρες με το ντύσιμο τους καισυνάμενες κουνάμενες να προκαλούν για να βρουν γαμπρό! (22:00`)
Αλλά και οι άνδρες δεν πρέπει να βλέπουν από κει, δεν πάνε στην εκκλησία για να παντρευτούν ή να βρουν γκόμενα!(22:18`)
Ένα άλλο υπαρκτό πρόβλημα είναι και τα κραγιόν των γυναικών.
Αναγκάζεται να λέει :σκουπίσου κορίτσι μου και έλα εδώ γιατί αλλιώς η λαβίδα που δίνει για να κοινωνήσουν βγαίνει κατακόκκινη από τα κραγιόν (23:00`)
Γυναίκες δε με περίοδο απαγορεύεται να μεταλάβουν, αλλά και οι άνδρες όταν ξυπνήσουν το πρωί και δουν ότι δεν είναι καθαροί , καταλαβαίνετε, αν έχουν πάθει κάτι την νύχτα δεν μπορούν να μεταλάβουν εκείνη την μέρα άσχετα αν έχουν κάνει την προαναφερθείσα προετοιμασία (23:18`)
Άσε που μερικοί βάζουν το Άγιο μανδήλιο στο στόμα οπότε που θα βάλει ο παπάς την λαβίδα;(24:33`)
Λοιπόν για να του δώσεις χώρο το Άγιο μανδήλιο πρέπει να μπαίνει κάτω από το σαγόνι και να είναι ανοικτό όπως επίσης ανοικτό και το στόμα καλά και το κεφάλι σταθερό γιατί αν πέσει η μετάληψη αλίμονο μας! (24:24`)
Εξυπακούεται βέβαια ότι προηγουμένως κάνουμε τον σταυρό μας για να καταλάβει ο παπάς ότι δεν είμαστε καθολικοί, λίγο σκύβουμε ταπεινά αλλά όχι κάτω να μην φτάνει ο παπάς ,να τον δυσκολεύεις να σκύβει, στο επίπεδο του στο ύψος του, και αφού μας χώσει την λαβίδα στο στόμα (25:25`) μόλις αισθανθούμε την λαβίδα να ακουμπήσει στην γλώσσα μας το κλείνουμε ,και τότε τραβάει την λαβίδα ο παπάς και έτσι αυτή βγαίνει καθαρή !
Δεν ισχύει δε αυτό που λένε μερικές γριές μην το μασάς , μην το μασάς, να το καταπιείς, γιατί υπάρχουν παπάδες που δίνουν μεγάλο τεμάχιο θείας κοινωνίας οπότε ,αυτή η γιαγιά πως λέει να το καταπιείς θα πνιγεί! (26:00`)
Και πολύ σωστά επεξηγεί με έμφαση ότι το σωστό είναι : Λάβετε φάγετε και όχι καταπιείτε! (26:20`)
Και τα χείλια μας τα σκουπίζουμε απαλά και όχι με δύναμη σαν μερικούς που αφήνουν λέπια και σάλια μέσα από το στόμα στο μαντήλι.
Υπάρχουν όμως και άλλα πρακτικά πράγματα για την κοινωνία, που θα τα πει μετά το Πάσχα.
Τελικά κλείνοντας το κήρυγμα τόνισε πως με την αγάπη θα νικήσουμε τα δαιμόνια και τα τελώνια (27:44`)
Σας μετέφερα τα κυριότερα σημεία από το ημίωρο κήρυγμα όπως ακούστηκε χωρίς να προβώ σε κανένα σχολιασμό.
Συνιστώ πάντως όσοι δεν θέλετε να παρακολουθήσετε όλο το κήρυγμα από την αρχή να δείτε τα τελευταία λεπτά του βίντεο από το 24:00`, γιατί τα της μεταλήψεως αναπαρίστανται παραστατικά και γλαφυρά με κάθε λεπτομέρεια από τον ιερέα για να τα εμπεδώσουν σωστά οι μεταλαμβάνοντες.
http://atheofobos2.blogspot.gr/2014/04/blog-post_19.html
Posted in
διδαχές
Μάϊος 2014, Αριζόνα
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Βλέπετε την φωτογραφία αυτή του Γέροντα Ιωσήφ, του Ησυχαστή. Είχα μεγάλο Γέροντα, ήταν πυρ – πυρ, άνθρωπος φαινόμενο. Όλο τα επουράνια σκέπτονταν, μ’ αυτά ζούσε.
Δύο λέξεις μας έλεγε συνεχώς, υπομονή, υπομονή και προσευχή και εδώ μας βοηθάει, όσο του επιτρέπει η Πρόνοια του Θεού. Σαν υποτακτικοί του, ποτέ δεν μαλώσαμε μεταξύ μας. Άλλοι απέξω μας δημιουργούσαν προβλήματα, συκοφαντούσαν τον Γέροντα, τον κατηγορούσαν, αλλά ο Γέροντας Ιωσήφ έλεγε, « αυτοί ας λένε, εμείς να μην πούμε».
Συνομιλήτρια: Εμείς Γέροντα, είμαστε πολύ αδύνατοι σε όλα. Τι θα γίνει με εμάς;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Άλλα χρόνια είναι τώρα. Άλλα τα κριτήρια του Θεού, για σήμερα. Ο Γέροντας Ιωσήφ είχε το πνευματικό πανεπιστήμιο. Εγώ είμαι ευχαριστημένος να είστε εσείς ( ..δηλαδή τα πνευματικά του παιδιά ) στο πνευματικό λύκειο. Σήμερα υπάρχει τέτοια πνευματική σύγχυση. Μεγάλος ανεμοστρόβιλος παρασέρνει τα πάντα. Κρατείστε γερά την παράδοση που σας παρέδωσα και να ξέρετε ότι σήμερα είναι ομολογία να λέμε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Θεός μας. Αυτό δεν το θέλουν οι σκοτεινές δυνάμεις.
Δύο λέξεις μας έλεγε συνεχώς, υπομονή, υπομονή και προσευχή και εδώ μας βοηθάει, όσο του επιτρέπει η Πρόνοια του Θεού. Σαν υποτακτικοί του, ποτέ δεν μαλώσαμε μεταξύ μας. Άλλοι απέξω μας δημιουργούσαν προβλήματα, συκοφαντούσαν τον Γέροντα, τον κατηγορούσαν, αλλά ο Γέροντας Ιωσήφ έλεγε, « αυτοί ας λένε, εμείς να μην πούμε».
Συνομιλήτρια: Εμείς Γέροντα, είμαστε πολύ αδύνατοι σε όλα. Τι θα γίνει με εμάς;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Άλλα χρόνια είναι τώρα. Άλλα τα κριτήρια του Θεού, για σήμερα. Ο Γέροντας Ιωσήφ είχε το πνευματικό πανεπιστήμιο. Εγώ είμαι ευχαριστημένος να είστε εσείς ( ..δηλαδή τα πνευματικά του παιδιά ) στο πνευματικό λύκειο. Σήμερα υπάρχει τέτοια πνευματική σύγχυση. Μεγάλος ανεμοστρόβιλος παρασέρνει τα πάντα. Κρατείστε γερά την παράδοση που σας παρέδωσα και να ξέρετε ότι σήμερα είναι ομολογία να λέμε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Θεός μας. Αυτό δεν το θέλουν οι σκοτεινές δυνάμεις.
Posted in
διδαχές
Σαρανταλείτουργο λέγεται η τέλεση της Θείας Λειτουργίας επί σαράντα συνεχείς ημέρες. Οι σαράντα αυτές λειτουργίες γίνονται υπέρ υγείας των ζώντων και ιδιαιτέρως υπέρ αναπαύσεως των κεκοιμημένων χριστιανών.
Το Σαρανταλείτουργο υπέρ ζώντων και κεκοιμημένων γίνεται συνήθως τις ημέρες της νηστείας των Χριστουγέννων από τις 15 Νοεμβρίου μέχρι την 25 Δεκεμβρίου.Σύμφωνα με την παράδοσή μας, στο Σαρανταλείτουργο μνημονεύονται από την πρώτη μέχρι την τεσσαρακοστή ημέρα, όσοι έχουν “φύγει” από μας προς τον Κύριον.
Το Σαρανταλείτουργο δεν μπορεί να γίνει κατά την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, γιατί στις πένθιμες και αυστηρές ημέρες της νηστείας δεν γίνονται Λειτουργίες παρά μόνο το Σάββατο και την Κυριακή.
Η πράξη αυτή της Εκκλησίας μας στηρίζεται στη διαβεβαίωση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, όταν έκαμε την πρώτη Θεία Λειτουργία στο Μυστικό Δείπνο, είπε ότι το αίμα Του είναι το αίμα που επικυρώνει την Καινή Διαθήκη. Είναι το αίμα που χύνεται υπέρ των πιστών Του “εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον”. Τα λόγια αυτά του Χριστού μαρτυρούν ότι η Θεία Λειτουργία είναι θυσία λατρευτική και ευχαριστήρια, ικετευτική και πρεσβευτική. Αλλά συγχρόνως είναι και θυσία εξιλασμού. Είναι δηλαδή θυσία για συγχώρεση των αμαρτιών μας.
Γι’ αυτό όταν τελούμε τη Θεία Λειτουργία κι αφού γίνει ο αγιασμός των Τιμίων Δώρων παρακαλούμε το Θεό για την ειρήνη και ομόνοια των Εκκλησιών και όλου του κόσμου. . Στη συνέχεια μνημονεύουμε και τους κεκοιμημένους μας και μάλιστα ονομαστικά, γιατί πιστεύουμε ότι οι ψυχές τους έχουν μεγάλη ωφέλεια, όταν γίνεται δέηση υπέρ αυτών μέσα στη Θεία Λειτουργία. Επειδή και αν ακόμη είναι αμαρτωλοί αυτοί που μνημονεύουμε, εμείς προσφέρουμε “Χριστό εσφαγιασμένον υπέρ των ημετέρων αμαρτημάτων” και παρακαλούμε το Θεό να γίνει σπλαχνικός για μας και γι’ αυτούς. Οι ευχές υπέρ των κεκοιμημένων μέσα στη Θεία Λειτουργία και μάλιστα η μνημόνευσή των ονομάτων τους είναι γνωστή από τα πρώτα χρόνια της Εκκλησίας.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγει ότι η μνημόνευση των ονομάτων των κεκοιμημένων στη Θεία Λειτουργία είναι καθιερωμένη από τους Αγίους Αποστόλους, που δεν καθιέρωσαν τυχαία τη μνημόνευση αυτή μέσα στα φρικτά Μυστήρια του Χριστού. Νομοθέτησαν να μνημονεύονται και οι κεκοιμημένοι στην Ευχαριστία, γιατί ήξεραν ότι αυτή η μνημόνευση φέρνει σ’ αυτούς “πολλήν όνησιν”. Φέρνει μεγάλη ωφέλεια και πολύ κέρδος.
Το Σαρανταλείτουργο υπέρ ζώντων και κεκοιμημένων γίνεται συνήθως τις ημέρες της νηστείας των Χριστουγέννων από τις 15 Νοεμβρίου μέχρι την 25 Δεκεμβρίου.Σύμφωνα με την παράδοσή μας, στο Σαρανταλείτουργο μνημονεύονται από την πρώτη μέχρι την τεσσαρακοστή ημέρα, όσοι έχουν “φύγει” από μας προς τον Κύριον.
Το Σαρανταλείτουργο δεν μπορεί να γίνει κατά την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, γιατί στις πένθιμες και αυστηρές ημέρες της νηστείας δεν γίνονται Λειτουργίες παρά μόνο το Σάββατο και την Κυριακή.
Η πράξη αυτή της Εκκλησίας μας στηρίζεται στη διαβεβαίωση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, όταν έκαμε την πρώτη Θεία Λειτουργία στο Μυστικό Δείπνο, είπε ότι το αίμα Του είναι το αίμα που επικυρώνει την Καινή Διαθήκη. Είναι το αίμα που χύνεται υπέρ των πιστών Του “εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον”. Τα λόγια αυτά του Χριστού μαρτυρούν ότι η Θεία Λειτουργία είναι θυσία λατρευτική και ευχαριστήρια, ικετευτική και πρεσβευτική. Αλλά συγχρόνως είναι και θυσία εξιλασμού. Είναι δηλαδή θυσία για συγχώρεση των αμαρτιών μας.
Γι’ αυτό όταν τελούμε τη Θεία Λειτουργία κι αφού γίνει ο αγιασμός των Τιμίων Δώρων παρακαλούμε το Θεό για την ειρήνη και ομόνοια των Εκκλησιών και όλου του κόσμου. . Στη συνέχεια μνημονεύουμε και τους κεκοιμημένους μας και μάλιστα ονομαστικά, γιατί πιστεύουμε ότι οι ψυχές τους έχουν μεγάλη ωφέλεια, όταν γίνεται δέηση υπέρ αυτών μέσα στη Θεία Λειτουργία. Επειδή και αν ακόμη είναι αμαρτωλοί αυτοί που μνημονεύουμε, εμείς προσφέρουμε “Χριστό εσφαγιασμένον υπέρ των ημετέρων αμαρτημάτων” και παρακαλούμε το Θεό να γίνει σπλαχνικός για μας και γι’ αυτούς. Οι ευχές υπέρ των κεκοιμημένων μέσα στη Θεία Λειτουργία και μάλιστα η μνημόνευσή των ονομάτων τους είναι γνωστή από τα πρώτα χρόνια της Εκκλησίας.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγει ότι η μνημόνευση των ονομάτων των κεκοιμημένων στη Θεία Λειτουργία είναι καθιερωμένη από τους Αγίους Αποστόλους, που δεν καθιέρωσαν τυχαία τη μνημόνευση αυτή μέσα στα φρικτά Μυστήρια του Χριστού. Νομοθέτησαν να μνημονεύονται και οι κεκοιμημένοι στην Ευχαριστία, γιατί ήξεραν ότι αυτή η μνημόνευση φέρνει σ’ αυτούς “πολλήν όνησιν”. Φέρνει μεγάλη ωφέλεια και πολύ κέρδος.
Posted in
διάφορα
Τό Ἅγιον Ὄρος (ἐπίσημα: Ἱερά Κοινότης Ἁγίου Ὅρους) αποτελεί «Αὐτόνομη Μοναστική Πολιτεία», ἐντός τῆς Ἑλλάδας, (ἴσως μοναδική στό κόσμο, μέ ἐξαίρεση τήν κοσμική Λάσα τοῦ Θιβέτ), στή χερσόνησο τοῦ Ἄθω τῆς Χαλκιδικῆς στή Μακεδονία και αποτελεί το κέντρο τοῦ Ὀρθόδοξου μοναχισμοῦ.
Θεωρεῖται ἀπό τά σημαντικότερα τμήματα τῆς Εὐρώπης καί τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας, λόγω τῆς μεγάλης ἐθνικῆς, ἱστορικῆς, θρησκευτικῆς, γραμματειακῆς καί πολιτισμικῆς ἀξίας αὐτοῦ, ὡς ἀκόμη καί κέντρου διατήρησης καί συντήρησης πλούσιου ὑλικοῦ, ἔτσι ὥστε νά χαρακτηρίζεται "καταφύγιο" καί "μουσεῖο" μοναδικοῦ θησαυροῦ ἑλληνικῆς τέχνης καί γραμμάτων.
Τά Μοναστικά ἱδρύματα του Ἁγίου Ὄρους διακρίνονται σέ ἕξι τάξεις: τίς Ἱερές Μονές ἤ Μοναστήρια, τίς Σκῆτες, τά Κελιά, τίς Καλύβες, τά Καθίσματα καί τά Ἡσυχαστήρια. Τό Ἅγιο Ὄρος συνίσταται ἀπό εἴκοσι ἱερές, κυριαρχικές, βασιλικές, πατριαρχικές καί σταυροπηγιακές μονές.
Στή χερσόνησο τοῦ Ἄθω, σύμφωνα μέ τήν παλαιά βυζαντινή τάξη, απαγορεύεται η εἴσοδος γυναικῶν. Ὁ περιορισμός αὐτός ἔχει πνευματική βάση στήν παρθενία τῶν μοναχῶν καί τήν ἀφιέρωση του Ὄρους στην Παναγία. Ὀνομάζεται «ἄβατον» καί ισχύει από τήν αρχή της σύστασης της ἰδιόρρυθμης πολιτείας.
Posted in
διάφορα
Γιὰ τὸ μεγάλο θέμα τῆς ἐξομολογήσεως στὸ ὁποῖο ἀφιέρωσε πολλὰ χρόνια τῆς ζωῆς του πολλὰ θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε. Ἂς ἀναφέρουμε τὰ κυριότερα.
Ἦταν λοιπὸν στὴν ἐξομολόγηση πολὺ ἐπιεικὴς χωρὶς ὅμως καὶ νὰ παραβαίνει τοὺς Κανόνες. Ἔλεγε: «Ἂν σὲ μία κοπέλα ποὺ ἔκανε, ἂς ποῦμε, ἔκτρωση καὶ μόλις ἐξομολογηθεῖ τὴν ἁμαρτία της ἐγὼ ὡς πνευματικὸς τῆς πῶ ὅτι εἶναι φόνισσα, ὅτι δολοφόνησε τὸ παιδί της καὶ ὅτι ἑφτὰ χρόνια δὲ θὰ κοινωνήσει καὶ κατόπιν τὴ βγάλω ἀπὸ τὸ ἐξομολογητήριο, τί συνέπειες θὰ ἔχουν ὅλα αὐτὰ γιὰ τὴν ψυχή της; Ἐνῶ ἂν τῆς μιλήσω μὲ ἀγάπη καὶ στοργή, λέγοντάς της «Παιδί μου, δὲν εἶναι σωστὸ αὐτὸ ποὺ ἔκανες, εἶναι ἁμαρτία» καὶ δὲν τῆς βάλω ἀμέσως κανόνα, ἀλλὰ τὴ συμβουλέψω καὶ τὴν ξαναδῶ σὲ δεκαπέντε ἡμέρες ἢ ἕνα μήνα σιγὰ σιγὰ θὰ τακτοποιηθεῖ ἡ ψυχή της. Ὁ ἄνθρωπος δὲν πρέπει νὰ φεύγει ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία πληγωμένος ἀλλὰ θεραπευμένος. Ἐγώ, πάτερ μου, δὲ μισῶ τὸν ἄνθρωπο ἀλλὰ τὴν ἁμαρτία».
Ἦταν ἐπιεικὴς στοὺς κανόνες ποὺ ἔβαζε. Τὸ πόσο συνέπασχε μὲ τοὺς ἐξομολογούμενους ἀδελφοὺς φαίνεται ἀπὸ τοὺς παρακάτω λόγους του.
«Ἐγώ, πάτερ μου, συμπάσχω μὲ τὸν ἄνθρωπο ποὺ ἐξομολογεῖται. Πονάω μαζί του. Πονάω καὶ κλαίω γιὰ τὸν ἐξομολογούμενο. Παρακάλεσα τὸν Ἅγιο Δαβὶδ μετὰ τὴν ἐξομολόγηση νὰ ξεχνάω ὅσα δὲ χρειάζονται καὶ νὰ θυμᾶμαι αὐτὰ ποὺ πρέπει γιὰ νὰ προσεύχομαι. Γιατί κάνω προσευχὴ γιὰ τοὺς ἐξομολογούμενους. Καὶ ἀνησυχῶ καὶ τοὺς περιμένω νὰ ξανάρθουν».
Ἔλεγε ὁ Γέροντας: «Ὅταν ἐξομολογῶ, πάτερ μου, τοὺς Χριστιανοὺς καὶ δὲ βλέπω μετάνοια σὲ ὁρισμένους ἀπὸ αὐτοὺς δὲ διαβάζω συγχωρητικὴ εὐχὴ γιατί δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα ἐφ' ὅσον λείπει ἡ μετάνοια».
Ἔλεγε ὁ Γέροντας: «Ὅταν ἐξομολογῶ, πάτερ μου, τοὺς Χριστιανοὺς καὶ δὲ βλέπω μετάνοια σὲ ὁρισμένους ἀπὸ αὐτοὺς δὲ διαβάζω συγχωρητικὴ εὐχὴ γιατί δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα ἐφ' ὅσον λείπει ἡ μετάνοια».
Ὁ Γέροντας, λοιπόν, ἐνδιαφερόταν γιὰ τὸ «ἔσωθεν τοῦ ποτηριοῦ». Ὅταν καμιὰ φορὰ χωρὶς ἐσωτερικὴ διάθεση ὑπακοῆς τοῦ λέγαμε ἕνα τυπικὸ «Νάναι εὐλογημένο», ἔλεγε ὁ Γέροντας: «Πάτερ μου, θὰ κάνεις ὑπακοὴ ἢ ἔτσι ἁπλῶς λὲς «νάναι εὐλογημένο» χωρὶς νὰ τὸ πιστεύεις;».
Γιὰ τὸ θέμα τῆς προσευχῆς ὅταν καμιὰ φορὰ τοῦ ζητούσαμε νὰ μᾶς μιλήσει γιὰ τὴν «Εὐχή» μᾶς ἔλεγε: «Πάτερ μου, ἐγὼ δὲν ξέρω. Ἐγὼ σαράντα χρόνια δὲν ἔκανα ποτὲ «Εὐχή». Ὅμως ἐμεῖς πάντοτε καὶ στὸ ναὸ καὶ στὸ κελλί του καὶ ὅπου τὸν βλέπαμε ἀκούγαμε τὴν «Εὐχή» ἀδιάλειπτη στὸ στόμα του. Καθαρὴ καὶ κατανυκτική. «Κύριε, Ἰησοῦ, Χριστέ, ἐλέησον μέ». Δὲν συμβούλευε μὲ τὰ λόγια ἀλλὰ μὲ τὴν πράξη.
Γιὰ τὸ θέμα τῆς προσευχῆς ὅταν καμιὰ φορὰ τοῦ ζητούσαμε νὰ μᾶς μιλήσει γιὰ τὴν «Εὐχή» μᾶς ἔλεγε: «Πάτερ μου, ἐγὼ δὲν ξέρω. Ἐγὼ σαράντα χρόνια δὲν ἔκανα ποτὲ «Εὐχή». Ὅμως ἐμεῖς πάντοτε καὶ στὸ ναὸ καὶ στὸ κελλί του καὶ ὅπου τὸν βλέπαμε ἀκούγαμε τὴν «Εὐχή» ἀδιάλειπτη στὸ στόμα του. Καθαρὴ καὶ κατανυκτική. «Κύριε, Ἰησοῦ, Χριστέ, ἐλέησον μέ». Δὲν συμβούλευε μὲ τὰ λόγια ἀλλὰ μὲ τὴν πράξη.
Ὅταν μπαίναμε στὸ κελλί του σχεδὸν πάντα τὸν βλέπαμε μὲ τὸ πετραχήλι προσευχόμενο ἢ μὲ τὸ κομποσχοίνι ἢ κάνοντας Παράκληση. Μᾶς ἀπαντοῦσε σὲ ὅ,τι τὸν ρωτούσαμε μὲ δυὸ λόγια καὶ ἂν ἐπιμέναμε νὰ παραμένουμε στὸ κελλί του περισσότερο, ἔλεγε: «Νά, κάθομαι, παιδί μου, ἐδῶ καὶ ξεκουράζομαι». Ποτὲ δὲ μᾶς ἔλεγε ὅτι προσεύχεται. Μόλις βγαίναμε συνέχιζε τὴν προσευχή του. Ὅλα τὰ ἔκανε ἐν κρύπτῳ. Πάντα ἔλεγε: «τίποτα δὲν κάνω».
Ἕνας ἅγιος Γέροντας ὁ μακαριστὸς π. ΙΑΚΩΒΟΣ,
Ἔκδοση τῶν Πατέρων τῆς Ἱ. Μονῆς Δαβὶδ Γέροντος
Λίμνη Εὐβοίας
Ἔκδοση τῶν Πατέρων τῆς Ἱ. Μονῆς Δαβὶδ Γέροντος
Λίμνη Εὐβοίας
Επιμέλεια θέματος: Ιωάννης Κωνσταντέλλης-GreekPress.gr/eu/net
Posted in
διδαχές Αγίων
